Jochem (25) verbrak wereldrecord 24 uur schaatsen: 'Heb mezelf vaak vervloekt'

Waggelend ging Jochem Kerssies vanochtend naar de supermarkt. Zijn benen zijn stijf, zijn rug doet pijn en zijn voeten voelen gek. Niet vreemd, als je bedenkt dat de voeten van de 25-jarige student dit weekend ruim 24 uur lang in schaatsen zaten. Hij verbrak het wereldrecord 24 uur schaatsen door ruim 680 kilometer af te leggen in een etmaal. "Als ik heb stilgezeten, is het een uitdaging om op mijn benen te blijven staan."
'Ik moet naar de kant', voelde Jochem Kenssies afgelopen zaterdagmiddag rond 14.00 uur. De 25-jarige student uit Groningen stond toen negentien uur op het ijs en hij zat er doorheen. "Ik voelde: dit gaat niet goed. Als ik niet naar de kant was gegaan, was ik sowieso binnen twee rondjes onderuitgegaan."
Urenlang schaatsen had Jochem nog niet vaak gedaan. Tuurlijk, hij wist dat hij het wereldrecord 24 uur schaatsen wilde verbreken en trainde zich te pletter, maar van urenlang schaatsen, zoals hij dit weekend in Groningen deed, moet je zeker een maand herstellen. Daar was binnen zijn maandenlange trainingsschema geen ruimte voor.
8 uur trainen
In december schaatste hij zijn langste training: acht uur. "Dat is inderdaad maar een derde van de duur van dit weekend, maar op een gegeven moment is het vooral een mentale strijd", zegt hij telefonisch tegen RTL Nieuws. Over die mentale strijd: Jochem, die jarenlang ervaring heeft als marathonschaatser, vond afgelopen weekend naar eigen zeggen vier nieuwe definities van afzien en sterven.
Hij is ruim twee jaar bezig geweest met het idee: ik wil dat wereldrecord verbreken. Vorig jaar kreeg hij geen toestemming van de kunstijsbaan in Groningen om daar 24 uur te schaatsen. Dit jaar wel. Maandenlang trainde hij elke dag, ook toen hij stage liep. Dat waren heel drukke weken, zegt Jochem. Hij is blij dat tijd heeft voor andere dingen.
Maar voorlopig is het nog even flink herstellen. "Mijn lichaam is in de war en mijn slaapritme is naar de klote. Vannacht werd ik om 04.00 uur wakker en kon ik niet meer slapen. Ik heb trek, maar geen zin om te eten. En ik voel mijn nek, schouders, rug, benen en voeten. Als ik heb stilgezeten, is het een uitdaging om op mijn benen te blijven staan. Maar als ik even heb bewogen, gaat het prima."
Eten
Terug naar het ik-moet-naar-de-kant-moment. Tijdens het schaatsen at hij elke 20 minuten een reep, een halve banaan, een gelletje of snoepjes. Nu at hij wat hij normaal in twee uur zou eten, in één keer. "En nog wat Pringles, want mijn coach vermoedde een zouttekort." Jochem leefde op en schaatste door. Extra motiverend waren het publiek in de hal en de schaatsers die hem stukjes vergezelden.
Maar een paar uur later werd hij weer beroerd en moest hij opnieuw stoppen. Hij ging zitten. Het emmertje dat vlakbij stond, had hij nodig. Dat luchtte op. Het enige gekke was: hij moest eten. Zijn lichaam had veel brandstof nodig, dus toch weer eten, en door.
Laatste 300 rondjes
Het oude record 24 uur schaatsen was gereden door Jan Roelof Kruithof. Die legde in 1994 655 kilometer en 600 meter af in een etmaal. Kruithof, nu 88 jaar, gaf het startschot bij Jochems poging zijn record te verbreken. Achteraf feliciteerde hij de nieuwe recordhouder, maar 'leuk vindt hij het niet', weet Jochem. "Hoewel hij 88 jaar is en niet meer schaatst, is hij nog steeds fanatiek."
Rond 18.10 uur bereikte Jochem de afstand van 655 kilometer en 600 meter. Zijn doel was gehaald, maar niet zonder slag of stoot. Toen hij nog 300 rondjes moest schaatsen om op de 655 kilometer en 600 meter te komen, besloot hij het op te delen in blokken. Na elke vijftig rondjes ging hij zitten. Later moest hij stoppen na 33 rondjes. "Het was echt nodig."
Jochem schaatste door tot 19.00 uur, toen was de 24 uur voorbij. In de laatste vijftig minuten wist hij het wereldrecord nog flink aan te scherpen. Uiteindelijk deed hij gemiddeld 42 seconden over een rondje van 400 meter.
'Leuk'
"Mensen vroegen achteraf: was het leuk? Leuk vind ik een gekke term. Onderweg heb ik mezelf echt heel vaak vervloekt. Mijn benen, rug, voeten. Alles doet op een gegeven moment pijn. Maar achteraf heb ik er wel van genoten."